Verordening (EG) nr. 717/2008 van de Raad van 17 juli 2008 houdende de totstandbrenging van een communautaire procedure voor het beheer van de kwantitatieve contingenten (Gecodificeerde versie)
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 133,
Gezien het voorstel van de Commissie,
(1) Verordening (EG) nr. 520/94 van de Raad van 7 maart 1994 houdende de totstandbrenging van een communautaire procedure voor het beheer van de kwantitatieve contingenten1 is herhaaldelijk en ingrijpend gewijzigd2. Ter wille van de duidelijkheid en een rationele ordening van de tekst dient tot codificatie van deze verordening te worden overgegaan.
(2) Ingevolge artikel 14 van het Verdrag omvat de interne markt sedert 1 januari 1993 een ruimte zonder binnengrenzen waarin het vrije verkeer van goederen, personen, diensten en kapitaal is gewaarborgd.
(3) Het is dus dienstig een methode voor het beheer van kwantitatieve contingenten in te stellen die aan deze doelstelling beantwoordt en is gebaseerd op het beginsel van uniforme gemeenschappelijke handelspolitiek, overeenkomstig de door het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen vastgestelde richtsnoeren.
(4) Er dient te worden voorzien in de mogelijkheid van keuze tussen onderscheiden verdelingsmethoden, welke keuze kan worden gemaakt aan de hand van met name de situatie van de communautaire markt, de aard van de producten, bijzondere omstandigheden in de leverancierslanden en internationale verplichtingen van de Gemeenschap, met name die welke inhouden dat in beginsel rekening dient te worden gehouden met traditionele handelsstromen.
(5) Het lijkt dienstig, de bepalingen betreffende de herverdeling van de niet verdeelde, niet toegewezen of niet benutte hoeveelheden te versoepelen. Om te vermijden dat de invoer te sterk in een bepaalde periode wordt geconcentreerd, is het niettemin dienstig per geval te onderzoeken of een dergelijke herverdeling na het verstrijken van de contingentperiode wenselijk is en eventueel noodzakelijke uitvoeringsbepalingen, met name wat de geldigheidsduur van de vergunningen betreft, vast te stellen, rekening houdende met de aard van de betrokken producten en het doel dat met de contingenten in kwestie wordt nagestreefd.
(6) Het beheer van de invoer- of uitvoercontingenten moet berusten op een stelsel van vergunningen die door de lidstaten overeenkomstig de op communautair niveau vastgestelde kwantitatieve criteria zijn afgegeven.
(7) De vast te stellen procedure van beheer moet al degenen die een aanvraag om een vergunning indienen gelijke voorwaarden voor de toegang tot contingenten garanderen en de verstrekte documenten moeten in de gehele Gemeenschap kunnen worden gebruikt.
(8) Om een optimale herverdeling van de niet gebruikte hoeveelheden te verkrijgen, is betrouwbare en volledige informatie over de daadwerkelijke benutting van de verstrekte invoervergunningen nodig. Daartoe moeten alle invoervergunningen — gebruikt of ongebruikt — uiterlijk tien werkdagen na het verstrijken van hun geldigheidsduur weer bij de bevoegde nationale instanties worden ingeleverd.
(9) De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen moeten worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden3.
(10) De bepalingen van deze verordening en die met betrekking tot de tenuitvoerlegging daarvan moeten geen inbreuk maken op communautaire en nationale voorschriften inzake het beroepsgeheim.
(11) Van het toepassingsterrein van deze verordening dienen te worden uitgesloten de in bijlage I bij het EG-Verdrag opgesomde producten en textielproducten of andere producten wanneer deze vallen onder een specifieke gemeenschappelijke invoerregeling waarbij bijzondere bepalingen ten aanzien van het beheer van contingenten zijn vastgesteld;
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1
Artikel 2
De contingenten kunnen met name worden beheerd door toepassing van een van de volgende methoden of door een combinatie van deze methoden:
- a) op basis van de traditionele handelsstromen overeenkomstig de artikelen 6 tot en met 11;
- b) in volgorde van binnenkomst van de aanvragen (volgens het beginsel „wie het eerst komt, het eerst maalt”), overeenkomstig het bepaalde in artikel 12;
- c) in verhouding tot de hoeveelheden die worden aangevraagd (volgens de zogenoemde procedure van gelijktijdig onderzoek), overeenkomstig het bepaalde in artikel 13.
Artikel 3
Artikel 4
Artikel 5
Artikel 6
Artikel 7
Om deel te nemen aan de toewijzing van het deel van het contingent dat voor hen is bestemd en als bewijs van de in- of uitvoer in de referentieperiode, voegen de traditionele importeurs of exporteurs bij hun aanvraag om een vergunning:
-
een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift van het origineel van de aangifte voor het vrije verkeer of ten uitvoer dat voor de importeur of de exporteur is bestemd en dat op hun naam is gesteld of eventueel op naam van het bedrijf dat zij hebben overgenomen;
-
elk ander gelijkwaardig bewijsstuk zoals vastgesteld volgens de in artikel 22, lid 2, bedoelde procedure.
Artikel 8
Artikel 9
De Commissie gaat over tot een gelijktijdig onderzoek van de inlichtingen die de lidstaten hebben toegezonden en stellen op de volgende wijze de kwantitatieve criteria vast volgens welke de aanvragen van de traditionele importeurs of exporteurs moeten worden behandeld:
- a) wanneer deze aanvragen tezamen betrekking hebben op een hoeveelheid die gelijk is aan of kleiner dan de hoeveelheid die voor traditionele importeurs of exporteurs is bestemd, worden deze aanvragen volledig ingewilligd;
- b) wanneer deze aanvragen tezamen betrekking hebben op een hoeveelheid die groter is dan de hoeveelheid die voor de traditionele importeurs of exporteurs is bestemd, worden deze aanvragen ingewilligd in verhouding tot het deel van elk van deze importeurs of exporteurs in de totale in- of uitvoer tijdens de referentieperiode;
- c) wanneer toepassing van dit kwantitatieve criterium tot een toewijzing van grotere hoeveelheden zou leiden dan de aangevraagde hoeveelheden, wordt het teveel herverdeeld volgens de in artikel 14 omschreven procedure.
Artikel 10
Artikel 11
Artikel 12
Artikel 13
Artikel 14
Artikel 15
In de andere gevallen geldt het volgende:
- a) de Commissie stelt de bevoegde instanties van de lidstaten binnen een volgens de in artikel 22, lid 2, bedoelde procedure vast te stellen termijn in kennis van de hoeveelheden waarvoor zij vergunningen aan de verschillende aanvragers kunnen toekennen. Zij deelt dit aan de andere lidstaten mee;
- b) de bevoegde instanties van de lidstaten geven in- of uitvoervergunningen af binnen tien werkdagen na de kennisgeving van het besluit van de Commissie of binnen de door deze vastgestelde termijnen;
- c) de bevoegde instanties stellen de Commissie in kennis van de afgifte van in- of uitvoervergunningen.